260
تا چندی پیش همش به خودم میگفتم این اوضاع نابسامان درست میشه، تموم میشه. اما اونقدر این انتظار طولانی شد و راه به جایی که باید می بردم نبردم که دیگه به خودم امیدواری نمی دم. حالا بدون انتظار روزهای خوب، دارم می گذرونم. یه گوشه نشستم منتظرم یکی بیاد بگه من ازرائیلم، تموم شد، بیا بریم!
نتیجه گیری: بهتره آدم ندونه که روزگارش می تونه بهتر باشه.
+ نوشته شده در دوشنبه هشتم آبان ۱۳۹۱ ساعت 11:8 توسط سحر
|
من، سحر خانوم، معتاد به نوشتن هستم. نوشته هامو جدی نگیرید.