321

نمیدونم واقعا من پنج ماهه چیزی ننوشتم یا بازم بلاگفا چندتا از نوشته هامو قورت داده. هرچی بیشتر به انتهای عمرم نزدیک میشم نوشته ها و عکسام و اثراتی که از خودم به جا میذارم برام عزیزتر و باارزشتر میشن.

احساساتم روز به روز کم رنگتر میشن. تا جایی که گاهی باورم نمیشه یه زمانی برای یه چیزی در اون حد غم داشتم یا فلان چیز در اون حد منو به وجد میاورد یا در اون حد عاشق فلان کس بودم و میپرستیدمش. پیش بینی میکنم که از حدودای پنجاه سالگی به بعد که توی سراشیبی زندگیم میفتم دوباره تاحدودی احساساتم قوی بشن. شاید.